Bu gün etraf çok sessiz hiç olmadığı kadar alışmış değilim bu sessizliğe o sessizlikte sadece gözlrmdn düsen göz yaşlarım yankılanıyor.Ağlamamın sebebi gidisin ve geri gelmeyisin beni ağlatan bu biliyorum sana söz vermistim ağlamıyacağım demistin.Kusura bakma ben sözümü tutamadım bu acıya yenik düstüm ağladım çok ağladım ama sırf sana verdiğim sözü birazcıkta olsa yerine getirebilmek için göz yaşlarımı sildim ellerimle ama olmuyor göz yaşlarım bir yağmur misali akıyor gözlerimden ben sana verdiğim sözü yerine getiremiyorum.Akıyor göz yaşlarım bana acı cektirmek istermişcesine...Hani gidiyorum demistin ya ben gidiyorum demistin iste o an öldüm ben gözlerinin önünde sen farkedemesende.O kadar cok sevdim ki gideceğini duyunca kusura bakma katlanamadı kalbim bu acıya bir ağrı saplandı kalbime o anda ölsem orda bir başıma kim ağlar benim ardımda kalbim dayanamadı sessizce cekip gitmene kendini avutamadı ne yapsın oda haklı sevdi ne de olsa çok sevmek ne kelime uğruna canını verdi geride kalanları düsünmezmiscesine Özledim seni beni bırakıp gitsende

senin gidisinde sunu öğrendim kendi kendime
HASRETLER AYRILIKLA BASLAR