Aşk kurak topraklarımda bir türlü canlanamayan
Nadide bir çiçekti
Ve birgün gözlerimde bir ışık belirdi
Sevinçli ve masum masum
Sevdalı ben geldim dedi
İçim o an cız etti
yine mi başlıyor dedim kendi kendime
Bu kez hayalde değil
Gerçeğin ta kendisi
Bir rüzgar esti gönlüme
Yıllardır taş kesilen bu parmaklar
Yeniden şiir yazmaya başladı bu sevinçle
Çok sürmedi bu sevincim
İki konuşmadan sonra
Bi başkası geldi evime
Bu kez daha acıydı herşey
Gözlerini kıstı
''Çıkarmaya geldim içindeki sevdayı''
''Bana kızma ne olur sevdalı''
''Ben yaratmadım ki ayrılığı''
Adını sormadım ,merak ta etmedim
Sadece ne oluyo dedim
Dememe kalmadı hemen aşkın yakasına yapıştı
''Çık ordan ben geldim''
Aşk çok direndi ''Olmaz ,öldürme beni''
Ayrılık arkadaşalarını topladı yanına
Hasret ,yalnızlık,acı
''Hadi biraz yardım edin bana''
Aşkın gücü henüz yoktu
Ayrılık onu dışarı attı ve
Geçip baş köşeye oturdu
''Buranın yeni sahibi benim''
''Sizle benim vezirim''
''Geçin oturun şöyle karşıya''
''Kimse gelmesin daha''
''Kapayın kapıları aşk kalsın orda''
Ben olanları izledim
Üzüldüm,ağladım
Ama böyleydi işte kararım
Çünkü aşk nadide bir çiçekti
Ayrılığın veziri hasret
Onu dalından koparmaya yetti
Ve ben ağlarken gizli gizli
O bir köşede solmayı bekledi
Bir mezarı olmadı
Ama sonunda bitti