Yalnızlık

Hava soğuk
Kapılar kapalı
Ben içerde yalnızım
Arasıra parlayan
Arkada, en arkada
En uzakta
Yıldızım

Ne dost kaldı
Ne hafif meşrep ahbaplar
Oysa ben burdayım
Dışarda kar var
Pencerem gündoğuya bakar
Penceremden gündoğuya bakarım
Karşı yakada
Söğüdün çıplak dalları
Bıçak gibi uzanır
Üstüme alınırım
Böğrüm acır
Sancılanırım

Dalda sığırcık kuşu
Kanadı yorgan, döşeği kar
Aslında onu saran
Ateşten gömlektir
Ya öldü, ya ölecek
Bir kaya gibi
Sağır dilsiz
Kalakalmış
Ne gün doğar sımsıcak
Uçar gider canlanır
Ne bir tüfek alır canını
Öte yana boylanır
Bozuk plaktır velhasıl
Döner durur bu kahır