Ellerimi sana doğru uzatıyorum rüyalarımda
Bir gül açıyor eşsiz kokusunu duyuyorum
Birden acı bir çığlık yükselyor.
Bülbüller güle hasret kan ağlıyor dallarda
Bir damla kan için, bin damla gözyaşı
Diken değil sanki bir hançerin başı
Yine de uzatıyorum sonunu düşünmeden
Bana huzur yok senin için ölmeden..
Bu parmaklıklar sağlam bana geçit yok.
Kopsa da ellerim senin için durmak yok
Yüreğimin yaprakları dökülüyor, bir rüzgar
Yine mi hüzün yine mi mevsim sonbahar
Nerede ümitlerim gelmez mi ilkbahar
Yine mi ömrüm tufan, boran, kar.
Çaresiz uyanıyorum en büyük korkuma
Açıyorum gözlerimi kahır yurduma.
Sabah oluyor yeni bir başlangıç acı çekmek için
Bir kor düşüyor yüreğime yanıyorum için için
İçinde sen olmayan günü neylemişim
Ben kendimi ezelden beri sen eylemişim
Her şey seni anlatır, seni söyler bana
Bekliyorum yaşamak ve ölmek arasında