ARAYIŞ

Kimi Leyla’yı arar, kimi mecnunu.
Ağlar, bu uğurda gözler kupkuru.
Cihan yanar,ah çekenlerin elinden.
Gönül bahçesi delik deşik olur can elinden

Elbet gelir, bu çaresiz arayışın sonu.
Kimi mecnun olur, kimi leyla;gözler sulu.
Yine de sönmez,yürekteki ıstırap koru.
Ne bahçe kalır, ne can;sadece bir viranedir yolun sonu...

MECALSİZ